Władysława Iwańska była nazywana „malarką najpiękniejszych snów” i „mistrzynią nieba”. To ze względu na baśniowy styl, nad którym pracowała przez długie lata nie mając okazji studiować żadnego kierunku artystycznego. Artystka prowadziła skryte życie i stroniła od ludzi, co było spowodowane traumą po przeżytej powodzi. Nie udawało jej się przebić do szerszego grona odbiorców, przez co nie mogła zarabiać na swojej twórczości i żyła w fatalnych warunkach. Mimo to została doceniona po śmierci, a Rada Miasta Nowego Sącza ustanowiła rok 2025 jej imieniem.

Odcinek nagrany przez Adriana jest okazją do lepszego poznania tej artystki. Nie została przecież patronem roku przypadkowo. Jej sztuka uspokaja, tchnie łagodnością i wprowadza nas w wyimaginowany świat, w którym można jednak dostrzec pewne niepokojące elementy.

Odcinek do wysłuchania poniżej

Adrian Pacyna, Pracownia podcastu „Do usłyszenia”

W tym roku w podcaście usłyszymy nowe głosy. Gospodarzami będą Adrian Pacyna, Tomasz Czyżycki, Gabriela Woźniak, Laura Gargas, Julia Madoń, Zofia Siedlarz oraz Katarzyna Górowska. Chcą oni poruszać tematykę obrony praw zwierząt, hejtu w szkole, pojawią się też odcinki o tematyce historycznej, lifestylowej, a także rozmowy ze znanymi Sądeczanami.

W ramach zajęć uczniowie uczą się nie tylko jak tworzyć odcinki od podstaw, ale też tego, gdzie je publikować. W tym celu korzystają z przeznaczonych do tego programów komputerowych, specjalnego sprzętu dla podcasterów oraz aplikacji.

Podcast można posłuchać na platformie Spotify.

Kasia i Łukasz od pięciu lat mieszkają w kamperze, podróżując po Europie i Azji. W tym czasie zwiedzili 37 krajów. Swoje podróże relacjonują na kalane youtubowym, Instagramie i na blogu.  We wtorek, 26 września przyjechali do Nowego Sącza na zaproszenie Sądeckiej Biblioteki Publicznej. Uczestnicy zajęć dziennikarskich mieli okazję spotkać się z podróżnikami i przeprowadzić z nimi wywiad. Blogerzy opowiedzieli o trudnościach życia w kamperze, ale też o zaletach podróżowania po świecie. Cała rozmowa ukaże się jednym z odcinków podcastu „Do usłyszenia” na Spotify. To projekt, który powstał we wrześniu 2022 roku, a tworzą go uczestnicy jednej z grup dziennikarskich w Pałacu Młodzieży. Młodzi ludzie poruszają w nim interesujące ich tematy, opowiadają o swoich pasjach, przeprowadzają wywiady z ciekawymi ludźmi i komentują bieżące sprawy. Obecnie podcast tworzy sześć osób. Właśnie ruszyły prace nad nowymi odcinkami, które ukażą się w najbliższych tygodniach.

„Młodzieżowa Akademia Dziennikarska”

Tegoroczną edycję konkursu organizowały: I Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Jana Długosza w Nowym Sączu, Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” w Nowym Sączu, Szkoła Podstawowa nr 21 z Oddziałami Integracyjnymi im. Świętego Jana Pawła II w Nowym Sączu, Stowarzyszenie „Dla miasta” w Nowym Sączu, Polskie Towarzystwo Historyczne Oddział w Nowym Sączu oraz Związek Sądeczan.

Prace miały nawiązywać do historii Nowego Sącza w latach lat 1850 – 1950. Jurorzy dali uczestnikom szerokie pole do popisu. Uczniowie Młodzieżowej Akademii Dziennikarskiej zdecydowali się przygotować podcasty o tematyce historycznej oraz film. Ich prace były oceniane w kategorii multimedialnej i podkategorii film oraz audycja. Pierwsze miejsce zdobyły Monika Polańska i Martyna Salamon, które przygotowały podcast poświęcony historii kolei w regionie sądeckim oraz temu, jak pojawienie się jej w mieście zmieniło Nowy Sącz.

Druga nagroda trafiła do Juliana Dulęby, który jest miłośnikiem sportu. Julian w swojej rozmowie z Piotrem Kazaną starał się znaleźć odpowiedź na pytanie, czy Sandecja Nowy Sącz faktycznie powstała w 1910 roku, czy data utworzenia tego klubu sportowego jest inna. Julian wykorzystał najnowszą technologię do nagrania rozmowy. Przeprowadził wywiad w formie online.

Trzecie miejsce zdobyli Magdalena Koc oraz Filip Tomoń, którzy wspólnie przygotowali film wspomnieniowy z dotyczący 80. rocznicy likwidacji sądeckiego getta żydowskiego, która przypada na ten rok. Film zatytuowali „Jedna trzecia Nowego Sącza zamilkła”.

W tej kategorii jurorzy przyznali również wyróżnienia. Trafiły one do Justyny Kiełbasy, która przygotowała reportaż radiowy poświęcony budynkowi głównemu Muzeum Okręgowym, który wcześniej był bankiem. Justynę zafascynowała architektura tego miejsca oraz jego historia.

Wyróżnienie trafiło również do Bartłomieja Kani oraz Piotra Koszyka, którzy stworzyli podcast o tematyce kryminalnej. Zainteresowani książką Łukasza Połomskiego „Między zacofaniem a nowoczesnością…”nagrali rozmowę z autorem zatytułowaną „Kryminalne zagadki Nowego Sącza”. Można w niej usłyszeć mrożące krew w żyłach historie o tym, jak wyglądał świat przestępczy w dwudziestoleciu międzywojennym.

Zajęcia Młodzieżowej Akademii Dziennikarskiej odbywają się trzy razy w tygodniu. Jej członkowie na co dzień relacjonują najważniejsze wydarzenia Pałacu Młodzieży, jak festiwale, przeglądy, otwarcia wystaw, czy konkursy.

Młodzieżowa Akademia Dziennikarska

Uczniowie wykorzystali następujące dźwięki i nagrania z darmowej biblioteki multimediów youtube:
„Target Fuse – French Fuse”
 „Once Was – Kwon”
„Addict – NEFFEX”
„Fat Man – Yung Logos”

Czesław Sarota opowiadał o powstaniu szkoły, którą założono w drugiej połowie lat 20. Bolesław Barbacki był nie tylko założycielem, ale też pierwszym dyrektorem szkoły. Początkowo szkoła mieściła się w budynku „Ciuciubabki” przy ulicy Staszica, gdzie wynajęto kilka sal lekcyjnych. Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych udało się zakupić parterowy budynek przy ulicy Morawskiego, który został przystosowany na potrzeby szkoły, a w kolejnych latach rozbudowany. Placówka działa tam do dziś.

Sam Barbacki stworzył dla swoich uczennic nie tylko szkołę, ale także warsztaty krawieckie, w których absolwentki zostały zatrudnione po zakończeniu edukacji. Zakłady stały się słynne w całym mieście. W 1937 roku Bolesław Barbacki zrezygnował  z funkcji dyrektora szkoły, ale nadal ją wspierał. Był autorem dwóch podręczników do nauki zawodu dla uczennic szkoły odzieżowej.

Wywiad z Czesławem Sarotą

Do tej pory w gabinecie dyrektora Zespołu Szkół numer 3 im. Bolesława Barbackiego wisi autoportret artysty. Jest także tajemnicza szkatułka przekazywana kolejnym dyrektorom. Co się w niej znajduje, tego nie wiadomo. Można ją otworzyć tylko w trudnych momentach dla całej placówki. Do tej pory dyrektor Czesław Sarota w takiej sytuacji się nie znalazł, więc zawartość nadal pozostaje tajemnicą.

Obecni uczniowie nazywają tę szkołę „domem Barbackiego”. Postać patrona nadal się przewija — na jego cześć została utworzona klasa plastyczna, a prace uczniów wiszą na korytarzach szkoły.

Agnieszka Szkaradek, Młodzieżowa Akademia Dziennikarska